
23.05.1991-6.02.2009
KONRAD KULIK
Sportowiec, szpadzista AZS-AWF Warszawa,
Uczeń Liceum im. Sempołowskiej
Synku
Od pierwszych chwil życia żyłeś intensywnie - jakbyś miał przeczucie,-że tak mało czasu przed Tobą. Zawsze w biegu - przed szkołą basen,-po szkole trening szermierki.
Na zajęcia - rowerem - szkoda czasu czekać na tramwaj.
W weekend zakładałeś dres - parę kilometrów biegu na Fortach Bema-- dzień bez sportu byłby dla Ciebie dniem bez sensu.
Chciałeś być wielkim sportowcem. Byłeś nim każdego dnia.
I byłbyś mistrzem olimpijskim - tego jestem pewna.
Przyszło Ci wejść do historii polskiej szermierki. Nie tak, jak Ty chciałeś.
Jesteś pierwszym szermierzem, który zginął w wyniku wypadku-na planszy szermierczej. To nie tak miało być.
Kochałeś życie. Nigdy nie byłeś obojętny na krzywdę innych ludzi czy-naszych "braci mniejszych". Dlatego tak boli, że odszedłeś w takich-okolicznościach.
W tym roku po raz pierwszy nie zapalisz zniczy na powstańczych-kwaterach na Wojskowych Powązkach.
My zrobimy to za Ciebie.
O chwilę zadumy i światełko pamięci dla Kondorka - Wojskowe Powązki, aleja A 14
- proszą
rodzice
PS Kochanie, chciałam napisać - osieroceni rodzice. Ale w obliczu-takiej tragedii - gdy wbrew naturalnemu porządkowi rodzice żegnają dziecko - brak jest słów.
Gdy odchodzą rodzice - jesteś sierotą. Gdy odchodzi mąż, żona - jesteś wdową , wdowcem. Straty dziecka nie da się nazwać.
Nie ma takich słów.