(14.10.1974 27.05.2014)
JOANNA KUBIAK
Za kilka dni minie już rok, jak nie ma wśród nas naszej ukochanej Córki,
Siostry i Cioci - Joasi Kubiak. Rok wypełniony tęsknotą i wielką pustką, którą
pozostawiła Joasia po swoim nagłym odejściu na zawsze. Tę pustkę odczuwa
zarówno rodzina, jak i Jej niezwykle liczne grono przyjaciół.
Ich liczbę poznaliśmy na uroczystościach pogrzebowych,
w dniu 3 czerwca ubiegłego roku. Bogatą osobowością Joasi oraz
umiejętnościami można by obdzielić kilka osób. Miała dar zjednywania sobie
wszystkich wokół. Wiązało się to z Jej głęboką empatią
i rozumieniem potrzeb życiowych innych. W jednej chwili potrafiła
ustalić, jakiej pomocy ktoś wymaga, a nadto podjąć, zazwyczaj skuteczne, działanie dla
jej zorganizowania. Te cechy stanowiły fundament
jej działania w zakresie mediacji.
Była związana ze Stowarzyszeniem Interwencji Prawnej (SIP),
jako wieloletnia przewodnicząca komisji rewizyjnej tej organizacji.
Współtworzyła i kierowała Ośrodkiem Mediacji SIP. Współpracowała nadto z
Fundacją Dobrych Rozwiązań. Zajmowała się wykorzystaniem funduszy europejskich
w instytucjach samorządowych i pozarządowych.
Joasia była wpisana na listy mediatorów sądowych w sprawach
karnych i cywilnych.
Mediację i bezkonfliktowe rozwiązywanie sporów traktowała jako swoją pasję i misję.
Joasię zaliczyć trzeba do pionierek i propagatorek mediacji rówieśniczej
w szkołach. Z sukcesem szkoliła nauczycieli i pedagogów szkolnych
w takim działaniu. Sama także uczestniczyła w mediacjach w szkołach.
W sytuacji narastającej agresji i przemocy z sukcesem wprowadzała
mediację jako sprawdzoną metodę rozwiązywania konfliktów między
uczniami, a także między uczniami i nauczycielami.
W kierowanych przez Nią projektach uczestniczyło w szkołach
warszawskich 326 nauczycieli, w tym dyrektorzy szkół, 3204 uczniów
ze wszystkich typów szkół (także najmłodszych, 7-9-latków).
Kursy mediatorów rówieśniczych ukończyło 142 uczniów.
Joasia była także pomysłodawczynią i współautorką filmu o nowatorskiej
metodzie mediacji międzykulturowej w szkole pt. "Porozmawiajmy
o tym, co nas łączy. Promocja mediacji międzykulturowej w szkole".
Film ten został zrealizowany przez Stowarzyszenie Interwencji Prawnej
przy wsparciu Ministerstwa Edukacji Narodowej. Film ukazuje, jaką rolę
powinna
pełnić mediacja w szkole i jak jest ona ważna
w środowiskach wielokulturowych, umożliwiając przede wszystkim
wzajemne ich porozumienie.
W uznaniu nowatorskich osiągnięć na polu mediacji Joasia została
odznaczona pośmiertnie Srebrnym Krzyżem Zasługi przez Prezydenta RP
Bronisława Komorowskiego.
Joasia miała iście renesansowe zainteresowania i zdolności.
Była bardzo muzykalna, co ułatwiało Jej naukę języków obcych. Ukończyła italianistykę na Uniwersytecie Warszawskim i studia
podyplomowe na temat integracji europejskiej w Wyższej Szkole
Zarządzania i Marketingu. Umiejętności językowe wykorzystywała, tłumacząc filmy
dokumentalne między innymi dla National Geographic Channel. Żartowała, że
jej "translatorskim dziełem życia" jest przetłumaczona w 2006 r. książka Lennarda
Zinna "Zinn i sztuka serwisowania roweru górskiego". Była dumna z tego, że mimo
braku wykształcenia technicznego jej tłumaczenie nie nasunęło fachowcom wielu uwag merytorycznych.
Joasia tryskała witalnością, dobrocią i energią. Rozśpiewana, była duszą
towarzystwa. Stąd też niespodziewana Jej śmierć głęboko zasmuciła całą naszą rodzinę
oraz szeroki krąg znajomych i przyjaciół. Pamiętali Ją również uczniowie, z którymi
pracowała, czego wyrazem była obecność na uroczystościach pogrzebowych delegacji Gimnazjum nr 48
im. Jana Pawła II w Warszawie.
Nie wszystko jednak w życiu Joanny układało się tak pomyślnie.
Dlatego wymaga podkreślenia Jej heroiczna wręcz walka z chorobą,
trwająca blisko 20 lat. W tej walce miała wsparcie mądrości
i serca prowadzących Ją przez wiele lat dwóch lekarek.
Obu Paniom zawdzięczamy, że Joasia była z nami przez blisko 40 lat.
Joasiu na zawsze pozostaniesz w naszych sercach
rodzice, siostra z mężem i dziećmi