Jerzy Semkow
Wspomnienie
Informacja o Jego śmierci dotarła do nas w Wigilię.
Wprawdzie wiedzieliśmy o chorobie Maestro,
jednak trudno było uwierzyć, że to się stało.
Wydawało się, że istnieje od zawsze.
Najpierw jako legenda, która docierała do nas w opowieściach
o Nim krążących w świecie muzyków.
W 1991 roku mogliśmy sprawdzić, że istnieje naprawdę.
14 września tego roku wykonaliśmy pod Jego batutą
w Filharmonii Narodowej koncert mozartowski z Symfonią
nr 35 D-dur KV 385
Haffnerowską, Koncertem fortepianowym C-dur KV 503
z solistą Jeanem-Bernardem Pommierem
i Symfonią nr 41 C-dur KV 551 Jowiszową.
Lech Dudzik, wybitny reżyser dźwięku,
który dokonał archiwalnego nagrania koncertu,
do tej pory twierdzi, że zinterpretowana przez Jerzego Semkowa
i wykonana przez nas "Jowiszowa" była czymś absolutnie wyjątkowym.
Tak się zaczęło.
Odtąd spotykaliśmy się właściwie corocznie.
W ciągu 23 lat wykonaliśmy wspólnie 23 koncerty
w Nantes i w Paryżu, Antwerpii i w Brukseli, w Luksemburgu
i w Tokio. Ale i we Wrocławiu i w Warszawie.
Preferował duże formy symfoniczne Beethovena,
Brahmsa, Brucknera, Czajkowskiego, Mahlera, Mozarta czy Schuberta.
Jednak gdy tylko mógł, w programach koncertów umieszczał muzykę
polską Chopina, Lutosławskiego, Moniuszkę.
Czekaliśmy na próby z Nim z ogromną ciekawością i jednocześnie
z obawą. Zawsze perfekcyjnie przygotowany, świadomy efektu,
jaki pragnie uzyskać, piekielnie inteligentny i niekiedy równie
inteligentnie złośliwy, nie uznawał taryfy ulgowej tak wobec
muzyków, jak i samego siebie.
To niezłomne dążenie do celu, jaki sobie założył,
przekazywana orkiestrze świadomość "po co?" i "dlaczego?"
sprawiały, że muzycy byli w stanie zaakceptować ponadstandardowy
wysiłek we wspólnym dążeniu w zbliżeniu się do wykonawczego ideału.
Choć niejednokrotnie było to okupione potrzebą odpoczynku od siebie...
i powracającą za jakiś czas tęsknotą za taką właśnie intensywną
i świadomą pracą.
Dla francuskich, niemieckich i polskich wytwórni płytowych nagraliśmy
i wydaliśmy 7 wspólnych CD.
Colette, żona Maestro, powiadamiając nas telefonicznie o Jego odejściu,
powiedziała, że w ostatnim okresie wielokrotnie odsłuchiwał
to samo nagranie. "Patetyczną" Czajkowskiego,
którą nagraliśmy razem i wydaliśmy w 2010 r.
Nie dowiemy się już, czy jeszcze chciałby coś skorygować.
Orkiestra Sinfonia Varsovia
29.12.2014