Rok temu pożegnaliśmy
Kubę Karpińskiego,
Mikołaja i Małgorzatę
których wspólne i pełne nadziei życie
skończyło się za wcześnie.
W powadze tego wspomnienia odnajdujemy siebie dziś pracując
razem, pokonując trudności, bawiąc się. A czas, stawiając nas na powrót
w środku tamtego maja, odsłonił jedno ze swoich znaczeń:
poznaliśmy, jak gorzka może być ziemia miłość, której nikt nie dzieli.
Kubo, kim byłeś między nami? Iskrą życia, która przybywa znikąd.
Kim jesteś? Iskrą życia, która trwa między nami.
Dziękujemy
Twoi koledzy i koleżanki
z pracy