Pamięci
prof. TADEUSZA ŁODZIANY
o mój Najmilszy
o Tobie myśleć
myśleć i milczeć
Ciebie zmartwychwstać
zadumą senną
wszeptać Twe imię
duszy motylem
w mantrę codzienną ...
o mój Najmilszy
jesteś Aniołem
co strzałą słońca
powietrze iskrzy
i mgielną kroplą
w deszczu porannym
ukrywa me łzy ...
i czuję Twoją skrzydlatą obecność
kryształu kulę
wypełniła niebieskość
fala ciepła
marzeniem
mnie całą przenikła
i cicho zaskomlał
Twój pies ...
żona Urszula z Moczyńskich Łodziana