Nadaj nekrolog
Imię i nazwisko:

Jacek Kowalewski

Region:
Warszawa, cała Polska
Data emisji:
13.07.2013



JACEK

KOWALEWSKI

(1944-2013)




Na swoją ostatnią wycieczkę odszedł przewodnik Jacek Kowalewski,
nasz serdeczny Przyjaciel, piękny i dobry Człowiek.
Na zielonych pastwiskach nie braknie Mu niczego, ale my, na ziemi,
zostaliśmy w wielkim smutku i nie możemy pogodzić się z tą stratą.


Bo dla nas Jacek był Kimś niezwykłym! Szczupły, delikatny,
w okularach, z siwą bródką, nigdy niepodnoszący głosu, życzliwy,
cierpliwie wysłuchujący, a w razie potrzeby pomagający każdemu,
kto się do niego zwracał. Nie oceniał nikogo, nie wywyższał się,
skromnie i pracowicie realizował swoje pasje,
angażując się w nie bez reszty.
Wieloletni przewodnik miejski i terenowy.
W latach 2009-2013
był Prezesem Warszawskiego Oddziału Przewodników PTTK,
Redaktorem Naczelnym "Gościńca Przewodnickiego"
miesięcznika WOP PTTK.
Znała Go prawie cała "rodzina" przewodników PTTK w Polsce.
Zaprzyjaźniony z przewodnikami świętokrzyskimi, beskidzkimi,
lubelskimi, kujawskimi, pomorskimi
i z pozostałych niewymienionych kół przewodnickich,
brał udział w ich jubileuszach, rajdach, wycieczkach.
Z zawodu był geodetą.
Pracował przez lata przy geodezyjnym stole - praca kameralna.
Obliczał i wykreślał mapy, przede wszystkim warszawskie.
Nic dziwnego, że mając tak rozrysowaną Warszawę,
został przewodnikiem po mieście i Mazowszu.
A jak już nim był, to z całego serca.
Znał w Warszawie każdą dzielnicę, ulicę, niemalże dom.
Oprowadzał wycieczki po mieście,
organizował spacery do Puszczy Kampinoskiej,
wyjazdy w najpiękniejsze zakątki Mazowsza i dalsze regiony Polski.
Nigdy nie usłyszeliśmy od niego słowa "zmęczony", "nie mam czasu".
Wręcz przeciwnie, Jackowi zawsze się chciało poprowadzić
wycieczkę, zastąpić kolegę któremu akurat coś wypadło.
W największe mrozy i śnieżyce, burze i upały
gotów był przemierzać Warszawę, jeśli tylko byli chętni do jej zwiedzania.
Jak to robił, jak godził pracę zawodową,
przewodnickie hobby i życie rodzinne?
W Warszawskim Przedsiębiorstwie Geodezyjnym pełnił funkcję
kustosza jedynego w swoim rodzaju Muzeum Geodezji. Z wrodzoną sobie
dokładnością prowadził kronikę muzeum, dokumentował odbywające
się w nim uroczystości, wizyty i ważne wydarzenia.
Robił piękne zdjęcia.
Z dumą oprowadzał po kapitalnie urządzonej ekspozycji
na poddaszu zabytkowej kamienicy przy Nowym Świecie 2.
Przy tak rozlicznych obowiązkach znajdował czas dla swoich
najbliższych, dla ukochanych wnuków Antosia i Zuzi.
W maju br. rodzina Kowalewskich, rozrzucona licznie po Europie,
zorganizowała zjazd w Paryżu.
Zjechali się z różnych zakątków bliżsi i dalsi krewni.
Spotkanie było wyjątkowe.
Zakłóciła je tylko fatalna pogoda i dotkliwy ziąb.
Prawdopodobnie wtedy Jacek się przeziębił,
co w konsekwencji skończyło się tragicznie.
Nikt wówczas nie przypuszczał, że było to pożegnanie z Jackiem.


My, przewodnicy z grupy "Miłośników Warszawy i Mazowsza"
straciliśmy najlepszego Przyjaciela



przewodnicy "Miłośnicy Warszawy i Mazowsza"


Szukaj nekrologów i wspomnień

Powiadom znajomego

Inne nekrologi